Bardzo trudno kupić kondensator na wysokie napięcie. Do napięcia rzędu kilku kilowoltów udaje się nabyć kondensatory. Dla wyższych napięć (dziesiątki kilowoltów) kondensatory fabryczne są bardzo drogie (kilkaset zł) i przez to praktycznie niedostępne.

Nie pozostaje nic innego jak zrobić samemu taki kondensator. My używamy płytki z izolatora (poliwęglan, polietylen itp) o grubości około 1 - 2 mm, oklejonej obustronnie folią aluminiową. Szczególną uwagę należy zwrócić na brzegi kondensatora. Mimo że napięcie przebicia powietrza jest rzędu 30 kV / cm to nie oznacza, że zostawienie marginesu bez folii o szerokości 1 cm pozwoli naładować kondensator do 30 kV! Ważną rolę odgrywa tu wyładowanie powierzchniowe (bardzo trudne do zmierzenia i na dodatek zmieniające się w zależności od stanu powietrza - wilgotność). Brzegi folii należy zabezpieczyć dodatkowymi przyklejonymi paskami izolatora lub malować kilkukrotnie lakierem. Walka z wyładowaniami powierzchniowymi i ulotem jest bardzo trudna. Najskuteczniejszą metodą jest zanurzenie kondensatora w oleju (rzadkim). Przy zbyt dużych napięciach samoistne wyładowania są trudne do wyeliminowania i tylko praktyka pozwoli na wykonanie dobrego kondensatora. Jako przykazania można podać:

1. Lakieruj co się da
2. Rób wszystko z odpowiednim zapasem - jeśli wystarcza grubość izolatora 1 mm nie bądź sknerą i daj dwa mm!
3. Walcz z wilgocią!
4. Jeśli nastąpiło raz nie kontrolowane wyładowanie to wyrzuć tą część. Poprawienie nie jest do zrobienia: w miejscu wyładowania powstają produkty spalania (węgiel), który przewodzi prąd elektryczny.
5. Nie zniechęcaj się
6. Nie planuj budowy dużego kondensatora: po pierwsze jest to niebezpieczne a po drugie nie będzie łatwe a na dodatek będzie bardzo drogie!